گپ خودمونی

اخه چرا یه عده خوش خیالی میزنه ته دلشون واز دور ادمهارو قضاوت میکنن

من همینم شادو خوشبخت همینکه شادم همینکه میتونم با گلهاو درختها حرف بزنم

همینکه خانواده خوبی دارم و میتونم کتاب بخونم و موقع اشپزی با اهنگ دلخواهم برقصم

همینکه گاه و بیگاه برا یه جوک بیمزه چنددقیقه میخندم و هنوز با یه شاخه گل میتونم ساعتها ذوق مرگ بشم

با چشمهای خودم زیبایی های دنیارو میبینم و با پاهای خودم تو علفها قدم میزنم یه دختر نازو زیبا دارم

اخه چرا باید فکر کنی من خوشبخت نیستم ؟؟؟؟

چون همسر خوبی ندارم ؟؟؟

چرا همه زنها خوشبختیو فقط تو داشتن شوهر خوب میبینند ؟؟؟؟

اصلا معیارخوب بودن چیه ؟ و کیه ؟

مگه برا من خوشبختی غیراینها هم میتونه باشه